‘In 1997 begon ik met hardlopen. Daarvoor sportte ik ook regelmatig en voetbalde. Helaas scheurde ik bij het voetballen mijn kruisbanden.

Na het herstel leek het me een mooi doel om een marathon te lopen. Ik ben gaan trainen en 3 maanden later heb ik de eerste marathon uitgelopen. Dat is een relatief korte voorbereiding, maar het ging allemaal heel soepel.

Toen ik later mijn eerste marathon in de bergen liep, de Jungfrau, was ik helemaal verkocht. Sporten in de bergen, de prachtige natuur, geweldig! Daarna ben ik ultratrails gaan lopen. Dat zijn langere afstanden op onverhard terrein, meestal in de prachtigste natuurgebieden.’ 

‘Adventure-racen doe ik nog niet heel lang. Begin 2007 ben ik daarmee begonnen. Eerder was dat toch wel ver van mijn bed. Van die races van enorme bikkels in verre landen. Dat zag je dan op tv  en dacht ‘wauw’, maar het leek onbereikbaar.

Mijn 3 huidige teamgenoten van BART zochten een vrouw als aanvulling op het team. Dat is trouwens verplicht als je mee wilt doen aan het WK adventure-race. Ze vonden mij via mijn website Run to Dream. Ik gaf aan dat ik niet wist of ik in de andere disciplines naast trailrunning wel zag zitten, maar ik besloot het wel te gaan proberen. 

Kijken of het persoonlijk klikt is belangrijk als je zoveel met elkaar gaat sporten. Daarom zijn we eerst gezamenlijk bij Spa een ultratrail (62 km.) gaan lopen. Dat beviel goed. 

Een tijdje na de gezamenlijke ultratrail deed ik mijn eerste adventurerace; de 8-uurs Fox Raid in Noord-Holland. Dat was voor mij vooral wat kajakken betreft zwaar. Ik had het gevoel dat mijn rug gebroken was! Maar toch vond ik het een geweldige ervaring. We werden ook nog derde bij de mixed teams. Daarna zijn we met BART regelmatig races gaan doen, zoals kort geleden de 40-uurs hARz als onderdeel van de voorbereiding op het WK.' 

Eind oktober gaat Martine in Tasmanië een extreme uitdaging tegemoet. Gedurende minimaal 4-5 tot maximaal 10 dagen gaat ze met haar teamleden 700 km afleggen. Trailrun, mountainbiken, kayakken, zwemmen, klimmen. En dat allemaal aan de zeer ruige onbewoonde westkust met regenwoud, bergen, wilde rivieren en zee. 

Onze jaarplanning is opgezet voor een goede opbouw naar het WK. Ik heb het eerste gemist omdat ik in Uruzgan zat voor Defensie, maar ik heb daar in de hitte ook gesport en een marathon gelopen.

Eens in de paar weken trainen we als team gezamenlijk. Dat houdt meestal in dat we aan een ultratrail of adventure-race meedoen.

Ik train niet met schema’s maar alles op gevoel. Na zoveel sporten leer je dat het heel belangrijk is naar je lijf te luisteren. Ik neem soms een week rust en pak daarna de draad weer op. Ik doe wat voor mij goed voelt.

Voorafgaand aan het WK ga ik 2 weken eerder naar Tasmanië en daar met een van de teamleden eerst lekker rondreizen.